Zware kost voor enige verlichting - menu 200 PDF Afdrukken E-mail

MOOIER MAKEN.

 

Tegenwoordig zijn veel mensen ontevreden over hun uiterlijk. Dat komt niet door het uiterlijk zelf, maar mede door de mogelijkheden die er tegenwoordig zijn om die buitenkant wat op te kalefateren. Ik doel hierbij op plastische chirurgie, zonnebanken, fitnesscentra, kapsalons en allerlei combinaties van zalven, olieën en aftreksels die het uiterlijk positief zouden beïnvloeden.

 

Om enig zicht te krijgen op deze materie is het belangrijk dat je eerst inziet dat het door factoren buiten jou, steeds makkelijker wordt om ontevreden te zijn over je uiterlijk. We zien bijvoorbeeld in reclames voor uiterlijkverfraaiende zaken altijd mensen figureren die het ideaalbeeld benaderen. Op die manier wordt je een worst voorgehouden, die er smakelijk uitziet.

 

De suggestie wordt vervolgens gewekt dat ook voor jou deze smakelijke uitstraling haalbaar is. Dat dit echter -enkele uitzonderingen daargelaten- absoluut niet in werkelijkheid voor de doorsnee-sterveling te realiseren is, zal de mensen die beroepshalve in deze bedrijfstak werkzaam zijn worst zijn.

 

Richt je aandacht eens op die invloed van buitenaf en probeer in te zien dat je tegenwoordig meer gewezen wordt op je uiterlijke "tekortkomingen" dan dat dat vroeger het geval was. Dat heeft niets te maken met het feit dat de mensen vroeger knapper waren, maar alleen met de omstandigheden dat gewiekste zakenlui er in geslaagd zijn een behoefte te creëren die we van nature niet bezaten. Door je vaak te wijzen op de mogelijkheden die er heden ten dage zijn om je uiterlijk te veranderen, wordt de suggestie gewekt dat je uiterlijk inderdaad voor verbetering vatbaar zou zijn.

 

Veel mensen tuimelen met open ogen in die valkuil. Als je eenmaal op dat niveau aangeland bent, is het haast ondoenlijk om je nog van je "uiterlijkheden" te ontworstelen. Op dat moment laat je als het ware de behoefte om er goed (O, wat rekbaar) of beter (nog veel rekbaarder) uit te zien bij jezelf installeren.

 

Je maakt je dan iets eigen wat op termijn altijd frustratieverwekkend uit zal pakken. Je kwelt jezelf namelijk door je welbevinden te verbinden aan je uiterlijk. Wie zichzelf dat namelijk teveel aantrekt, krijgt het op een bepaald moment niet meer uit. Je slaat dan een pad in dat dood loopt: uiter-lijk.

 

Je uiterlijk gaat vanaf dat moment voor een groot gedeelte bepalen hoe jij je voelt. Dat kan zelfs zulke vormen aannemen dat je je niet meer prettig voelt als je er niet opgemaakt of gebruind uitziet. Dan heb je een grens overschreden, die niet voor een mens is weggelegd. Je hebt je afhankelijk gemaakt van iets waarvan je je volgens mij juist moet zien te bevrijden.

 

Heel simpel bekeken is het uiterlijk een gegeven. Iets waar je het mee moet zien te rooien. Je moet het natuurlijk onderhouden (wassen, haren en nagels knippen, etc) maar verder moet je er niet veel waarde aan toekennen. Na verloop van tijd (hoe knap plastische chirurgen ook kunnen bijpleisteren) treedt toch het verval in.

 

Dat is onontkoombaar. Iemand die zich nooit druk heeft gemaakt voor en over zijn uiterlijk zal dat amper kunnen beroeren. Iemand daarentegen die zijn gemoedsrust verbonden heeft aan zijn uiterlijk zal ieder afbladderend stukje als een nekslag ervaren. Hij zal zich onzeker en ontstemd gaan voelen, niet omdat zijn uiterlijk er wat minder fraai uitziet, maar omdat hij zijn wezen voor een gedeelte ophangt aan zijn uiterlijk. Dat veroorzaakt de frustratie.

 

Iemand die geen overdreven en onnodige waarde heeft gehecht aan zijn uiterlijk, zal het natuurlijke en onoverkomelijke "verval" amper opmerken en zal dat dan ook absoluut niet als iets onplezierigs ervaren. Iemand die daar wel veel belang aan hechtte is gedoemd om te verliezen. De mate van dat verlies staat rechtstreeks in verband met de mate waarin je aan je uiterlijk hechtte. Hoe meer gewicht je eraan hing, des te zwaarder is de klap.

 

Omdat het sowieso onbegonnen werk is om tegen de tijd te vechten, is het veel zinvoller om al die energie te besteden aan je binnenkant. Deze kan namelijk in schril contrast met je buitenkant steeds mooier worden. Echt mooie mensen stralen namelijk iets van binnenuit. Het gaat er dan niet om hoe ze eruit zien, maar wat ze uitstralen. Het gaat niet meer om het laagje verf wat op het hout zit, maar om het hout zelf..

 

Het zegt ook iets over mensen die overdreven veel waarde en aandacht aan het uiterlijk besteden. Die verwaarlozen namelijk bijna altijd hun innerlijk. Ze zien er dan misschien mooi uit, maar zijn het niet. Mensen die er overdreven en tot in de puntjes verzorgd uitzien, stralen dus precies datgene uit wat ze juist niet willen: innerlijke lelijkheid.