VEELEISENDE OMSTANDIGHEDEN.

Vaak zien we -in onze ogen- mensen zich wat vreemd en onnatuurlijk gedragen. De eerste reactie is vaak om dat die mensen kwalijk te nemen. Afgezien van het feit of wij waar kunnen nemen of iemand zich onnatuurlijk gedraagt, is er nog een ander facet dat bij mensen die zich optisch onnatuurlijk gedragen een grote rol kan spelen.

Namelijk het verschijnsel dat bepaalde segmenten van onze samenleving een bepaalde -vaak ongeschreven- gedragscode hanteren. Ik doel hierbij bijvoorbeeld op de politiek, de zakenwereld, het welzijnswerk, de wereld van de topsport, etc.

Wil je een deel uitmaken van zo'n groep, dan heb je je aan te passen. Aan de geldende manier van praten, gedragen en kleden. Hoe zeer je je eigen natuur ook geweld aan moet doen om er daadwerkelijk bij te horen, doet niet ter zake. Het is aanpassen en meedoen geblazen of de aftocht blazen.

Een tussenweg is, een enkele uitzondering daargelaten, in deze amper te bewandelen. Daarom is het ook enigszins te billijken dat mensen zich deze opofferingen getroosten om er bij te kunnen horen en er deel van uit te kunnen maken. Je kunt dat die mensen amper kwalijk nemen.

De kwade factor hierin is het systeem zelf. Dat is een levend ongedierte dat zichzelf in leven houdt doordat iedereen die er deel van uit wil maken, verplicht een gedeelte van zichzelf moet elimineren om zodoende een onderdeel te kunnen zijn van het organisme. Als zo'n circuit eenmaal in gang is gezet, is het amper meer te stoppen. Alleen een revolutie kan dit soort systemen tot stilstand brengen. Een mens alleen staat machteloos tegenover deze krachten.

Daarom kiest bijna ieder mens voor een stukje toneelspel om mee te kunnen spelen. Als je dit soort acteerkunsten gade slaat en geneigd bent enigszins meewarig je hoofd te schudden in de trant van: "wat een zielig en geforceerd mens", is het zinvol om er bij stil te staan dat deze "voorstelling" grotendeels veroorzaakt wordt door het systeem en het milieu waarin deze mensen functioneren.

Het zegt iets, maar niet alles over deze mensen. Het spreekt niet voor ze, maar volgens mij hoeft het ook niet tegen ze te spreken. Hiermee bedoel ik dat het heel goed mogelijk kan zijn dat deze mensen bewust dit spelletje meespelen en dus op de hoogte zijn van hun onnatuurlijkheidsquantum. Dat kunnen wij als toeschouwers niet waarnemen.

Het kan ook zo zijn dat deze -in onze ogen- onnatuurlijke manier van gedragen, praten en kleden voor hun wel natuurlijk is. De kans is klein, maar hij is aanwezig en ook dat kunnen wij niet waarnemen.

Ik denk dat het verstandiger is om deze mensen met enig begrip tegemoet te treden. Als ze zich bewust gemaakt gedragen om erbij te kunnen horen is dat een hoge prijs, doen ze het onbewust, dan ligt de prijs nog veel hoger. In beide gevallen past enig medeleven in plaats van enigszins neer te kijken op de manier waarop ze zich manifesteren.

Vanuit hun positie is het wellicht zeer goed te begrijpen dat ze zich zo gedragen. Daar ligt dan ook de sleutel waardoor je beter met dit soort mensen kunt omgaan. Probeer jezelf eens te verplaatsen (voor zover de natuur en ons voorstellingsvermogen dat toelaten) in de positie van die persoon. Met andere woorden: wat zou jij doen?

Als jij bijvoorbeeld wist dat je, door in enige mate toneel te spelen en je aan te passen, bepaalde dingen die je graag wilt bereiken, bereikt zou jij dan weigeren te acteren of zou je wat water bij de wijn doen om je doel te bereiken. Ik denk het laatste.

Het leven bestaat trouwens sowieso uit aanpassen en accepteren. Zolang je dat bewust en met mate doet is er eerder sprake van het zoeken naar harmonie met de wereld om je heen, dan naar het ontkennen van jezelf.

Als je mensen wilt waarderen, kijk dan niet alleen naar hun gedrag, maar ook naar de omstandigheden waarin ze leven en functioneren. Het gedrag zegt namelijk niet alles. Het is zeker niet vanzelfsprekend dat iemand die een -in jouw ogen- geforceerde manier van spreken en doen heeft over zichzelf niets te vertellen heeft.